Invloed. Ik dacht dat invloed iets was wat aan een rol of functie vastzat. Ik was me er nooit zo bewust van dat invloed heel groot kan zijn in kleine dingen.
Tot een paar jaar geleden dacht ik ook niet dat ik dat had, invloed. Gewoon, als inwoner van een stad. Zonder beslissende functie of rol. Invloed. Na het organiseren van de G1000 heeft het me de ogen geopend. Dat ook ik invloed kan hebben. Op kleine dingen, maar daardoor soms ook door grote dingen. En het zit overal, in iedereen, die invloed.

Er zit een bakker bij mij om de hoek. Ongeveer een keer in de week haal ik daar mijn brood. Inmiddels kent de verkoopster me. Ze weet wat voor brood ik wil en ze maakt altijd een praatje. Groot of klein. Laatst vertelde ze mij over haar schoonvader die in het ziekenhuis ligt vanwege een beroerte en dat haar schoonmoeder helemaal van slag is. Maar soms gaat het ook gewoon over het weer. En dat doet ze met alle klanten. Die buurtbakker loopt als een trein, want ik sta zelden alleen in de winkel. Omdat er in de winkel dan vaak meerdere klanten staan, hoor je soms informatie over buren die je anders niet zou weten. Of iemand op vakantie gaat, of iemand ziek is. Zo kun je soms een oogje in het zeil houden zonder dat ze er zelf om gevraagd hebben. Mooi hoe zo’n buurtbakker ook meteen zo’n sociale functie heeft.

Maar die buurtbakker heeft nog meer invloed. Ook op grote maatschappelijke vraagstukken. Vorige week was ik weer bij de bakker voor mijn waddenbroodje. De verkoopster vertelde dat een van haar klanten tegenwoordig de lege plastic zakken waar het brood in zit weer meeneemt om het nieuwe brood weer in te stoppen. Dit doet ze een keer of vijf, dan is de broodzak dusdanig slecht geworden dat er wel een nieuwe zak om heen kan. Maar dat bespaart wel vijf keer een plastic broodzak.
Ik stond ook dit keer met drie andere klanten in de zaak. De verkoopster vertelde het me en wij alle vier zeiden bijna tegelijk: “Dat is briljant! Waarom heb ik daar nooit eerder aan gedacht? Dat ga ik ook doen!”.

En zo is het dat inmiddels vijf klanten hun broodpuutjes bewaren en weer meenemen. En wie weet verspreidt dit idee zich langzaamaan steeds meer bij onze buurtbakker. En als dat idee bij meerdere buurtbakkers speelt, dan zijn dat toch heel wat zakjes die bespaard worden op de afvalberg en in de plastic soep kwestie.
Zo heeft mijn bakker dus invloed, op grote vraagstukken. Misschien eerst op kleine schaal, maar alle kleine beetjes helpen.

Zo’n wereldse oplossing gaat daarmee niet uit van een probleem, maar ontstaat vanuit een gesprek. Ik geloof heel erg dat de beste oplossingen komen door gewoon het gesprek aan te gaan en het de mensen die die oplossing moeten verwerken in hun leven te vragen. De broodzakjes staan waarschijnlijk in geen enkele beleidsnotitie, maar ze zijn effectief en dragen bij aan bewustwording en gedragsverandering, omdat de straat het zelf bedacht heeft.

Het betrekken van de mensen om wie het gaat, dat vind ik belangrijk. Dat was een van de redenen waarom ik de G1000 naar Groningen wilde halen. Niet om 1000 mensen meer bij de politiek te betrekken, of om tegen de gemeente aan te schoppen omdat ze het helemaal verkeerd zouden doen, maar om dat gesprek op grote schaal eens aan te gaan. Wat houdt mensen bezig, wat zouden oplossingen kunnen zijn?
En die combinatie, het sociale, de ontmoeting, mensen leren kennen, mensen die je kunnen en willen helpen, omdat ze hetzelfde belangrijk vinden. Dan krijg je invloed, want je ideeën worden werkelijke oplossingen. Natuurlijk kun je soms in je eentje al een verandering teweegbrengen. Maar vaak helpt het als je weet dat je niet de enige bent die iets wil, of iets constateert. Of dat je met een idee rondloopt, maar het nog vaag is, of dat je je misschien afvraagt of het idee wel haalbaar is.
Bijvoorbeeld die broodzakjes. Als ik met drie klanten bij de bakker had gestaan die alle drie het een belachelijk idee hadden gevonden, dan weet ik niet of ik deze week met mijn zakje aan was gekomen.
Het is belangrijk dat er mogelijkheden zijn om die andere mensen te ontmoeten. Of dat nou bij de bakker om de hoek is, waarbij je je realiseert dat je niet de enige bent die best iets voor het milieu wilt doen, of wat groter bij een georganiseerde G1000.

Wat we vooral niet moeten onderschatten is de waarde van deze ontmoetingen. We leven in een wereld waar cijfers, doelen behalen, geld en besparingen een soort drijvende kracht is geworden van alles. Terwijl dat volgens mij niet zo is. Mensen zijn de drijvende kracht.
En dat is mijn oproep voor politiek, voor managers, maar ook voor boeren, burgers en buitenlui. Het zijn deze ontmoetingen die op het eerste gezicht misschien helemaal niet belangrijk lijken, die misschien een klein rimpeltje in een grote zee zijn. Maar genoeg kleine rimpeltjes kunnen een grote vloedgolf worden. Waardeer deze ontmoetingen op waarde. Kijk niet steeds naar cijfers, doelen en resultaten. Dit soort ontmoetingen en settings, dat is wat nodig is om invloed te kunnen hebben. Ik hoop dat mensen zich dan ook meer realiseren dat ze invloed hebben, hoe klein dan ook. Dat wat een ieder doet, waarde heeft.

 

 

 

 

 

Tagged with: ,