Mijn wiegje stond in Groningen. En daar ben ik, met wat buitenlandse avonturen, gebleven. Een kleine stad, een dorp als je ook in Londen hebt gewoond. Blank ook vooral. Hoger opgeleid. Links. En zo ben ik ook opgegroeid. De weinige kleur die ik in mijn leven kende was mijn Molukse vriendinnetje Carlijn tussen mijn 4e en 6e jaar. (Leuke anekdote, zij speelde Sinterklaas en ik Zwarte Piet. Zonder schmink. Want zij wilde Sinterklaas zijn. En ik Zwarte Piet. Gewoon, omdat dat we dat de leukste rol vonden).

Maar goed, volledig opgegroeid en opgevoed met blanken om me heen. Ik heb een goede jeugd gehad in het dorpse Hoogkerk. Was soms een buitenbeetje als alto in een dorp vol gabbers, ben een periode ook gepest op de lagere school, maar gelukkig geen trauma’s aan over gehouden. Met een vader die vooral VVD stemde en een moeder PvdA, kon van mij alleen maar een gematigde ‘middle of the roadster’ worden. En dat klopt ook. En daar ben ik verdomde trots op.

Wat dacht ik veel van de wereld te weten. Natuurlijk kon ik empathie opbrengen voor mensen met een andere achtergrond, huidskleur en cultuur. Maar wist ik er veel van?
In september 2015 veranderde mijn wereld. Ik mocht aan het werk in het Wijkbedrijf in Selwerd. Ik ben Theo, Suzanne en Peter tot diep in mijn hart dankbaar dat ze mij gevraagd hebben. Want is het een verrijking van mijn leven. Mijn leven is er, letterlijk en figuurlijk zoveel kleurrijker door geworden.

Het Wijkbedrijf staat in Selwerd. Een wijk met 88 nationaliteiten. Met veel mensen met een bijstandsuitkering en armoede. Het eerste half jaar van het Wijkbedrijf was niet altijd leuk. Er werd veel geroddeld, er hing geen fijne sfeer. Maar achteraf bezien: het maakt niet uit waar dit bedrijf had gestaan. In de opstartfase en bij veranderingen gebeurt dit altijd. Zet een groep mensen bij elkaar die elkaar niet kennen, maar wel iets samen moeten, dan krijg je gedoe. En zet die mensen in een omgeving die nog niet ‘klaar’ is (het Wijkbedrijf moest helemaal opgeknapt worden, door onszelf), dan druipt daar soms de negativiteit vanaf.

Toen werd het zomer 2016. En na de zomer van 2016 ging de zomer in het Wijkbedrijf gewoon door. De zon schijnt er nu (bijna) elke dag. Je merkt dat de meeste mensen elkaar nu kennen en weten wat ze van elkaar kunnen verwachten. De rust is weder gekeerd, ook omdat het pand functioneert. Rust, reinheid, regelmaat. Het geldt ook voor volwassenen.

Daardoor kreeg ik ook meer tijd om te reflecteren. Op wat er gebeurde. Neem armoede. Heb je ooit wel eens geprobeerd om van een paar tientjes in de week rond te komen? Ik heb het een tijdje geprobeerd. Man, wat moet je dan creatief zijn. Diep respect voor de mensen die dat dag in dag uit doen. Soms zelf met kinderen! Schoolgaande kinderen die bijvoorbeeld met de trein naar hun stageplek moeten. Diep respect.

Diep respect voor de mensen die niks hebben, maar altijd en alles met je willen delen. Als ik mijn lunch vergeten ben, zijn er zo een handvol mensen die wat willen delen. En dat doen ze bij iedereen, zich inzetten voor de mensen die minder hebben dan zij. Diep diep respect.

Mensen die vanuit landen zijn gekomen om veilig te zijn, die in een compleet andere cultuur terecht komen, de taal niet spreken en niets snappen van ons systeem. Teleurgesteld worden, maar weer doorgaan. Die het beste uit zichzelf willen halen, welke tegenslag ze ook kennen. Die twee opleidingen doen en werken en vrijwilligerswerk doen. Die een Engelstalige HBO-opleiding doen, maar zeggen: ik stap volgend jaar over naar de Nederlandse variant, daar wordt het niet makkelijker op, maar dan leer ik de taal sneller. Niet voor de makkelijkste weg gaan.
Diep respect.

Diep respect. En trots. Ik ben zo trots op deze mensen. Die samen in het Wijkbedrijf komen, hun eigen samenleving creëren. Elkaar helpen. Open voor elkaar staan. En je doodknuffelen  als ze je een tijdje niet gezien hebben. Ik gun iedereen een soort Wijkbedrijf. Ik gun iedereen mensen om zich heen naar wie je op kunt kijken, van wie je kunt leren. Gewoon, door elkaar tijd te geven om elkaar te leren kennen. Ongeacht achtergrond, cultuur of kleur.

Lieve Wijkbedrijvers, jullie zijn een groot voorbeeld!

 

Tip:

De foto is van de eerste open dag van het Wijkbedrijf. Ongeveer vier keer per jaar is er een open dag, maar er zijn veel vaker activiteiten in het Wijkbedrijf, doe mee! Je mag ook gewoon een keer een kop koffie komen drinken of werken bij Ondernemend Selwerd. Kijk op de website: www.wijkbedrijfselwerd.nl of op Facebook of Twitter.